Slag bij Marathon — Greece, 490 v.Chr.
OUDHEID · 490 v.Chr.

Slag bij Marathon?

Greece

De Grieken wonnen de Slag bij Marathon door een gedurfde aanval en een zorgvuldig aangepaste opstelling. Onder leiding van Miltiades versterkten de Atheners hun flanken terwijl ze het centrum verzwakten, waardoor de Griekse vleugels de Perzische troepen aan beide kanten konden overrompelen voordat ze naar binnen trokken en het Perzische centrum omsingelden. De overwinning stopte de eerste Perzische invasie van Griekenland en toonde aan dat het Perzische leger kon worden verslagen. De Slag bij Marathon (490 v.Chr.) was een belangrijke Griekse overwinning tijdens de eerste Perzische invasie van Griekenland. Onder aanvoering van Miltiades versloegen de Atheners en hun bondgenoten uit Plataeae het Perzische leger op de vlakte van Marathon door hun flanken te versterken. Hiermee overvleugelden ze de Perzische vleugels en omsingelden vervolgens het centrum. De overwinning stopte de eerste Perzische invasie en bewees dat de Perzische troepen verslagen konden worden.

Kaart en beeld van de Slag bij Marathon, 490 v.Chr., Greece
Afloop

Athenian victory

Bevelhebbers
  • MiltiadesAthenian general (one of ten strategoi); credited as the chief tactical architect of the battle and the one who persuaded Callimachus to engage · Greek
  • CallimachusPolemarch (War Archon), nominal commander-in-chief of the Athenian force; killed in the fighting · Greek
  • AristidesAthenian strategos ('the Just'), present as one of the ten generals · Greek
  • ArimnestusCommander of the Plataean contingent, Athens' only ally in the battle · Greek
  • CynegirusAthenian soldier, brother of the playwright Aeschylus; famed in legend for seizing a fleeing Persian ship and losing his hand · Greek
  • Darius IKing of Persia; ordered the punitive expedition against Athens and Eretria (not present at the battle) · Persian
  • DatisMedian commander, joint leader of the Persian expeditionary force · Persian
  • Artaphernes (the Younger)Nephew of Darius I, joint commander of the expedition · Persian
  • HippiasExiled former tyrant of Athens, accompanied the Persians as guide and advisor, hoping to be restored to power · Persian
Strijdkrachten
  • Greekabout 9,000–11,000 soldiers
  • Persianunclear, roughly 20,000–30,000
Verliezen
  • Greekabout 192–200 killed
  • Persianabout 6,400 killed (disputed)
Regio

Attica

Coördinaten

38.118, 23.978

Kroniek

Wat er gebeurde

I
Hoofdstuk 1 van 5
Achtergrond
De wraak van een koning In 490 v.Chr. was het Perzische Rijk de grootste mogendheid die de Griekse wereld ooit had gezien. Koning Darius I beheerste een rijk dat zich uitstrekte van Egypte en de oostelijke Middellandse Zee tot ver voorbij Mesopotamië en Perzië. Athene daarentegen was slechts één onafhankelijke stadstaat aan de rand van de Egeïsche wereld. Maar Athene had zich de vijand van Perzië gemaakt. Acht jaar eerder waren Griekse steden in Ionië, aan de kust van Klein-Azië, in opstand gekomen tegen het Perzische gezag. Athene en Eretria hadden schepen en soldaten gestuurd om hen te steunen. De opstand mislukte uiteindelijk, maar de Atheners hadden al deelgenomen aan het in brand steken van Sardis, een van de belangrijke steden van de Perzische koning. Darius vergat dat niet. De expeditie van 490 v.Chr. was bedoeld om Eretria en Athene te straffen, het Perzische gezag in de Egeïsche Zee te herstellen en te laten zien wat er gebeurde met steden die de Grote Koning uitdaagden. Het Perzische leger stak de Egeïsche Zee over onder leiding van twee bevelhebbers: Datis, een Medische edelman, en Artaphernes de Jonge, een neef van Darius. Eerst vielen zij Eretria aan op het eiland Euboea. Na een belegering werd de stad ingenomen, de bevolking weggevoerd en de tempels verbrand. Athene was de volgende. Vervolgens landde de Perzische vloot op de vlakte van Marathon, ten noordoosten van Athene. Een banneling keert terug De landingsplaats was niet zomaar gekozen. De vlakte van Marathon was breed genoeg om een groot leger op te stellen en lag dicht genoeg bij Athene om de stad te bedreigen. Het had nog een voordeel voor de Perzen: ze werden vergezeld door Hippias, de voormalige tiran van Athene. Hippias had ooit samen met zijn broer Athene geregeerd, maar hij was jaren daarvoor verdreven. Nu, als oude man, keerde hij terug met een Perzisch leger in zijn rug, in de hoop dat de stad zou worden veroverd en hij in zijn macht zou worden hersteld. Voor de Atheners was de invasie niet alleen een dreiging van buitenaf. Het was ook de mogelijke terugkeer van de tirannie in eigen huis. De Perzische strijdmacht was waarschijnlijk veel groter dan het Griekse leger, hoewel antieke bronnen onmogelijke cijfers geven en moderne schattingen uiteenlopen. Een redelijke schatting is grofweg 20.000 tot 30.000 Perzische soldaten, terwijl Athene slechts zo'n 9.000 tot 11.000 man op de been kon brengen. De enige bondgenoot van Athene was het kleine Plataeae, dat zijn soldaten stuurde om zij aan zij met de Atheners te vechten onder leiding van Arimnestus. Sparta was om hulp gevraagd, maar religieuze wetten verhinderden de Spartanen om te marcheren tot volle maan. De Atheners zouden het Perzische leger zonder hen moeten bevechten. Het besluit om te vechten Het Athene leger stond onder bevel van tien gekozen generaals, strategos genaamd. Onder hen bevonden zich Miltiades en Aristides. Daarboven stond de polemarchus, Callimachus, die de beslissende stem had als de generaals het oneens waren. Ze waren het oneens. Sommige Atheners wilden wachten en de wegen dichter bij de stad verdedigen. Anderen vreesden dat uitstel de Perzen de tijd zou geven om rechtstreeks naar Athene te varen of aanhangers van Hippias zou aanmoedigen om de stad te verraden. Miltiades pleitte voor een veldslag bij Marathon. Hij geloofde dat de Atheners een kans maakten als ze toesloegen voordat de Perzische cavalerie en versterkingen de situatie konden veranderen. Callimachus steunde Miltiades. Het was een beslissing die moed vergde. De Grieken waren in de minderheid, hun sterkste bondgenoot was afwezig en het Perzische Rijk had Eretria reeds vernietigd. Toch marscheerden de Atheners de vlakte op en vormden hun linie tussen de heuvels en de moerassen. Ze vochten niet louter om een leger tegen te houden. Ze vochten om te beslissen of Athene vrij zou blijven. Herodotus — Historiën, Boek VI. Encyclopaedia Britannica — Slag bij Marathon. Livius.org — Marathon (490 v.Chr.). Duke University — Marathon en de mythe.
Het terrein

Waar er gevochten werd

Test yourself

Quiz

Question 1
The Greek centre held firm and never gave ground during the fighting.
Question 2
According to Herodotus, how many Persian ships did the Greeks capture at the shore?
Question 3
The Persian fleet managed to land troops near Athens before the Athenian army got back.
Question 4
Pheidippides' run from Athens to Sparta, per Herodotus, was shorter than the legendary Marathon-to-Athens run.
Question 5
Why does the article warn against treating Marathon as the moment all of Greece was saved forever?
Ontdek meer

Dit vind je misschien ook interessant

Gerangschikt op hetzelfde land, dan tijdperk, dan hoe dicht de veldslagen in de tijd bij elkaar lagen.