Slag aan de Somme — France, 1916 n.Chr.
GROTE OORLOG · 1916 n.Chr.

Waarom liepen Britse soldaten over niemandsland bij de Somme?

France

Sommige Britse soldaten liepen tijdens de Slag aan de Somme omdat hun commandanten een gestage, georganiseerde opmars bevalen, in de veronderstelling dat het voorbereidende bombardement de Duitse verdediging zou vernietigen. Zware uitrusting beperkte bovendien hun snelheid. Niet alle eenheden liepen echter: sommigen stormden voorwaarts of begaven zich al voor de aanval naar niemandsland. Veel Duitse bunkers en machinegeweerstellingen bleven intact, waardoor de oprukkende troepen werden blootgesteld aan verwoestend vuur. De Slag aan de Somme (1 juli–18 november 1916) was een groot Brits en Frans offensief tegen Duitsland aan het Westelijk Front. Het was bedoeld om de Duitse linies te doorbreken en de druk op Verdun te verlichten, en begon met een desastreuze eerste dag die het Britse leger meer dan 57.000 slachters kostte. Maanden van gevechten leverden beperkte territoriale winst op, maar brachten aan beide zijden zware verliezen toe. Ondanks verbeterde artillerietactieken en het eerste gebruik van tanks in de strijd, slaagden de geallieerden er niet in een beslissende doorbraak te bereiken.

Kaart en beeld van de Slag aan de Somme, 1916 n.Chr., France
Afloop

inconclusive

Bevelhebbers
  • Douglas HaigBritish commander-in-chief · British Empire
  • Henry RawlinsonFourth Army; main offensive · British Empire
  • Hubert GoughReserve Army, later Fifth Army · British Empire
  • Ferdinand FochNorthern Army Group commander · France
  • Émile FayolleSixth Army commander · France
  • Fritz von BelowSecond Army, later First Army · Germany
  • Max von GallwitzSecond Army and army group · Germany
Strijdkrachten
  • French InitialAbout 330,000
  • German InitialAbout 240,000
  • British InitialAbout 390,000
Verliezen
  • French CasualtiesAbout 200,000
  • German CasualtiesAbout 434,000–650,000
  • British Empire CasualtiesAbout 420,000
Regio

Hauts-de-France

Coördinaten

50.016, 2.697

Kroniek

Wat er gebeurde

I
Hoofdstuk 1 van 4
Achtergrond
Het offensief dat niet kon wachten Tegen de zomer van 1916 was het Westelijk Front veranderd in een versterkte barrière die zich uitstrekte over Frankrijk en België. Loopgraven, prikkeldraad, machinegeweren en artillerie hadden elke beweging pijnlijk moeilijk gemaakt. Een leger pouvait een loopgraaf veroveren om vervolgens te ontdekken dat er achter de linie weer een volgende verdedigingslinie lag te wachten. Groot-Brittannië en Frankrijk planden om deze impasse te doorbreken met een groot offensief rond de rivier de Somme in Noord-Frankrijk. Dit moest deel uitmaken van een bredere geallieerde inspanning: Duitsland en zijn bondgenoten op meerdere fronten aanvallen, hun reserves oprekken en voorkomen dat ze zich op één tegenstander tegelijk konden concentreren. Oorspronkelijk werd verwacht dat de Fransen een groot deel van de aanvalskracht zouden leveren. Toen viel Duitsland in februari Verdun aan. De gevechten aldaar consumeerden Franse divisies en munitie in een alarmerend tempo. Het Somme-offensief kreeg nu een ander dringend doel: Duitse troepen weglokken bij Verdun voordat het Franse leger volledig uitgeput raakte. Omdat er minder Franse eenheden beschikbaar waren, namen de Britten de verantwoordelijkheid op zich voor een groter deel van de aanval. Voor generaal Sir Douglas Haig, bevelhebber van de Britse Expeditionaire Macht, leverde dit een moeilijke situatie op. Zijn leger was veel groter dan in 1914, maar veel van de soldaten waren onervaren vrijwilligers. Van hen werd gevraagd om een gecompliceerd offensief uit te voeren tegen een vijand die maande lang de posities had versterkt. Wachten zou meer voorbereiding mogelijk maken. Maar Frankrijk had nu hulp nodig. Een leger onder de grond De Duitse verdedigers hielden loopgraven, versterkte dorpen en posities op heuvelruggen die uitzicht boden op de naderingswegen. Daaronder boden diepe bunkers bescherming tegen bombardementen. Prikkeldraad bedekte de grond aan de voorkant, terwijl machinegeweerstellingen zo waren opgesteld dat ze konden vuren over de paden die de aanvallers moesten nemen. Het doorbreken van dit systeem vergde meer dan moed of een numerieke overmacht. De aanvallers hadden artillerie nodig om het prikkeldraad door te snijden, steunpunten te vernietigen, Duitse wapens te onderdrukken en de verdedigers gedekt te houden terwijl de infanterie het open terrein tussen de legers overstak. Als het bombardement mislukte, zou de infanterie geconfronteerd worden met wapens die ze nauwelijks het zwijgen kon opleggen. Het Britse Vierde Leger van generaal Sir Henry Rawlinson zou de belangrijkste Britse aanval uitvoeren, gesteund door een deel van het Derde Leger meer naar het noorden. Het Franse Zesde Leger van generaal Émile Fayolle zou naar het zuiden aanvallen. Haig hoopte dat het offensief het Duitse verdedigingssysteem kon doorbreken en de kans zou scheppen om daarvoorbij op te rukken. Op 24 juni begonnen de Britten aan een zeven daags voorbereidend bombardement. Ongeveer 1,5 miljoen granaten troffen de Duitse posities. Het lawaai was enorm. De verwoesting leek overweldigend. Maar zou het ook echt werken? National Army Museum — Slag aan de Somme Wikipedia - Slag aan de Somme Imperial War Museums — First World War Galleries Podcast: Part V — Total War youtubue - The Battle Of The Somme Full Documentary by DocoBase
Het terrein

Waar er gevochten werd

Ontdek meer

Dit vind je misschien ook interessant

Gerangschikt op hetzelfde land, dan tijdperk, dan hoe dicht de veldslagen in de tijd bij elkaar lagen.